Sen …
Bazen o defalarca dinleyip de anlayamadığım matematik denklemleri gibisin.
Arada bir anladığımı sanıp da çözemediğimsin
Bazen beni zora sokansın bazen de can yeleğim gibisin..
Başım sıkıştığında imdadıma yetişensin.
Bazen mutluluğum ,bazen mutluluktan gözyaşım
Bazen uzağım bazen en yakınım
Bazen düştüğüm tuzağım bazen kurtarmak için elimden tutanım
Bazen umutlanışım bazen hayal kırıklığına uğraşıyım
Bazen yaram bazen yara bandımSın..

Her zaman tek dileğim,
Her zaman her şeyimsin…

Bir türlü bitişi kabullenemediğimsin.
Gitmeyi üzerine yakıştıramadığımsın..
Ben farkındayım ,sen de bilmelisin ;

AyrıLığa bir sebep, iki şaHit gerek..

OySa herkes biZim mutLuLukLaRımıza seYirciYdi...

Şimdi kim aYrıLmamızı iSteYecek ?

Hani diYorum ki ,sensizliğin işgaline uğratmasan yüreğimi oLmaz mı?